Ik wist niet dat dit ook te maken had met mijn perfectionisme… Het feit dat ik me zo enorm kon (en kan) irriteren aan mensen die niet hard werken. ‘Je bent hier toch om te werken!’ schreeuwde ik in mijn hoofd tegen medestudenten en collega’s.

Om eerlijk te zijn ben ik af en toe gewoon jaloers op mensen die gewoon hun gang gaan. Hoe heerlijk moet het zijn om geen druk te voelen, gewoon je werk te doen en tussendoor tijd te maken voor leuke dingen. Toch ben ik blij dat ik niet zo in het leven sta. Het lijkt me frustrerend, deprimerend en saai om geen doelen te hebben en daar niet hard voor te werken. Alleen sla ik er dan vaak weer in door wat veel stress en frustratie oplevert.

Balans is hier het sleutelwoord, niet het uiterste van elkaar, maar een middenweg vinden. Het is oké om hoge standaarden te hebben en hard te werken, maar het is net zo belangrijk om ruimte te maken voor ontspanning en plezier.

Dus als je net als ik worstelt met perfectionisme, herinner jezelf eraan dat balans vinden de sleutel is. Het is een proces, maar met kleine stappen kun je leren om minder streng voor jezelf te zijn en meer te genieten van het leven.